Kruisiging

 

 

In de schilderstraditie wordt bij het uitbeelden van de kruisiging doorgaans alleen de Christus weergegeven. Willem Hofhuizen week hier vaker vanaf, door zowel de "goede" als "slechte" moordenaar mee te nemen in het schilderij. Diezelfde traditie schreef voor, dat Johannes de apostel en Maria Magdalena aan de voet van het kruis zouden staan. Ook hier week Willem Hofhuizen vaker af door er een menigte te plaatsen, om de in zijn ogen feestelijke gebeurtenis "immers de mensheid werd verlost", maar ook om de onbeduidendheid van een "wriemelende mensheid" te benadrukken, zoals in 1973 toen hij vond dat hij zijn critici monddood moest maken, daar zij hem verweten geen geëngageerd schilder te zijn. Hij lardeerde de menigte met tijdsgebonden opschriften en personen van die tijd en liet de kruisen hoog torenen boven hen om hun onbenulligheid te benadrukken en voltooide zo zijn enige "geëngageerde" schilderij uit zijn gehele oeuvre.

Kruisiging 1973

 

Kinderen
1953
Kruisiging als voorstudie
1956
Wenende vrouwen
1976

Dat de kruisiging niet altijd op de voorgrond kwam maar bijvoorbeeld eerder het belang, van zijn kinderen, een park, of wenende vrouwen, ondersteunde, geeft weer dat voor Willem Hofhuizen de kruisiging vaker een middel was om een thema te kunnen benadrukken en de verbondenheid met deze dramatische emotionele gebeurtenis uit de geschiedenis.

Titiaan en El Greco, met vooral hun kleurstellingen en serene composities, hebben grote invloed gehad op Hofhuizen. Diezelfde sereniteit, met de kleuren cadmium rood en geel en het ultramarijne blauw, zien wij dan ook regelmatig terugkomen in zijn schilderijen, zoals bijvoorbeeld in het "Parisoordeel", maar ook in deze kruisiging uit 1965 welke toen al een voorbode was van zijn Apollinische benadering.

Vaak luidde een kruisiging een nieuwe schildersperiode van Willem Hofhuizen in. Het was voor hem een moment van bezinning en vernieuwing. Aan de ene kant een trouw volgeling en aan de andere een rebel. Met het Apollinisch Expressionisme gaf hij uiteindelijk zijn eigen boodschap. "Het moest gewoon mooi zijn".

Kruisiging 1965