Tafelgesprek

 

Het is alsof de kunstenaar als enige de mogelijkheid heeft om de tijd stil te laten staan. In ieder geval drukt hij ons met onze neus op verstillende momenten. Het retrospectief. Een moment dat eenieder in zijn beleving of herinnering heeft opgesloten. Welnu, de schilder toont het ons en laat ons onze eigen gevoelens opnieuw beleven, zoals hier bij het tafelgesprek.

Het schilderij rechts is nog sterk beÔnvloed door Massimo Campigli en is ťťn van zijn eerste uit die serie. Vermoedelijk 1947-48. In die serie zie je later de Hofhuizen kenmerken sterker opkomen, maar hier lijkt het wel of er nog een toefje Van Gogh is overgegooid en hij nog niet precies wist welke richting. De "aardappeleters" bij zonlicht in ItaliŽ waar de aardappels zijn vervangen door kippen en fruit. Op de achtergrond links zien wij een plataan en klaprozen. De sensuele houding van de vrouw rechts is een vingerwijzing naar zijn latere stijl. De twee vrouwen in het midden zijn nog dogmatisch lelijk. De man links zit er maar wat bij, wat nog eens geaccentuŽerd wordt door de klompen. Deze funktie van de man bleef later in zijn voorstellingen altijd voortbestaan.

Olie op doek 120x100

 

Olie op doek 60x70
1978
Olie op doek 100x120
1982
 

Pas met de latere tafelgesprekken is het alleen nog de vrouw, die deze schilderijen siert. De man heeft inmiddels het tafereel moeten verlaten en staat nu feitelijk voor het schilderij zoals de schilder zelf, als een voyeur

 

 



Detail


Detail